ใครที่กำลังมองหาที่เดินเที่ยว ได้เดินเล่น ถ่ายรูป แล้วยังจะได้ออกกำลังกายไปด้วย เราแนะนำเส้นทางเดินเที่ยวย่านเก่าแถวๆ ถนนทรงวาดเลยคุณ
ย่านถนนทรงวาด เป็นย่านเก่าแก่ทางด้านการค้ามาตั้งแต่สมัยโบราณ ทรงวาดในอดีตเคยคึกคักหนาตาไปด้วยผู้คน สมัยนี้ทรงวาดนอกจากจะมีของเก่าให้ชม ยังมีงานอาร์ตเก๋ๆ คาเฟ่ชิคๆ เพิ่มขึ้นมาเอาใจสายแชะกันอีก แบบนี้จะอดใจอย่างไรไหว…หยิบหน้ากากอนามัยไปเดินชม ชิม แชะ ย่านทรงวาด แล้วลัดเลาะเข้าไปชมงานอาร์ตริมคลองโอ่งอ่างกันต่อ
“ทรงวาด” เป็นถนนที่พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงเป็นผู้วาดแนวถนนลงบนแผนที่เพื่อลดความแออัดของพื้นที่ในย่านสำเพ็งหลังจากเกิดไฟไหม้ครั้งใหญ่ ในสมัยนั้นทรงวาด จัดเป็นถนนสายสำคัญที่เชื่อมต่อกับท่าเรือกลไฟบรรทุกสิ่งของจากหัวเมืองต่างๆ มาที่เมืองหลวง สองฝั่งถนนจึงเต็มไปด้วยร้านค้าจำหน่าย นำเข้า ส่งออก พืชผลทางการเกษตร ซึ่งสืบทอดมายังปัจจุบัน เราจึงได้เห็นตึกเก่าสองฝั่งถนนประดับด้วยปูนปั้นรูปดอกไม้และผลไม้ ที่หลายคนเรียกขานกันว่า ตึกผลไม้ ซึ่งยังหลงเหลือให้ชมอยู่หลายหลัง
ตลอดสองข้างทางมีตึกแถวทรงโบราณ บางหลังยังมีเค้าโครงของเก่าให้ได้เห็น บางหลังถูกบูรณะเปลี่ยนรูปแบบไปตามดุลยพินิจของเจ้าของบ้าน สะดุดตากับของเก่าอย่างซุ้มประตูและหน้าต่างสถาปัตยกรรมที่ได้รับอิทธิพลมาจากตะวันตก และนิยมมากในสมัยรัชกาลที่ 5 หรือจะเป็นอาคารไม้เก่าแก่ตามหัวมุมถนน ที่สะดุดตาทุกครั้งเมื่อเดินผ่าน
เดินลัดเลาะชมเมืองมาแวะสักการะขอพร ศาลเจ้าเล่าปูนเถ้ากง ตั้งตรงประตูทางเข้าโรงเรียนเผยอิง ศาลเจ้าแห่งนี้เป็นที่เคารพนับถือของชาวจีนแต้จิ๋ว ซึ่งมีความเชื่อว่าเทพเจ้าปุนเถ้ากงจะช่วยให้ความร่มเย็นเป็นสุข ป้องกันภัยต่างๆ การค้าเจริญรุ่งเรือง จากนั้นเดินเข้าไปชมอาคารหลังแรกของโรงเรียน เป็นรูปทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้ามีสามชั้น รูปแบบสถาปัตยกรรมโคโลเนียล ซึ่งได้รับพระราชทานรางวัลอาคารอนุรักษ์ดีเด่น และรางวัลอนุรักษ์ศิลปสถาปัตยกรรมดีเด่น ประจำปี พ.ศ. 2545
ออกจากโรงเรียนเผยอิงแล้วไปแวะกันต่อที่มัสยิดหลวงโกชา อาคารทรงยุโรปสีเหลืองนวลที่แฝงตัวอยู่ท่ามกลางตึกแถวและโกดังสินค้ามากว่าร้อยปี มัสยิดหลังนี้ได้ชื่อตาม หลวงโกชาอิศหาก ผู้ก่อตั้งซึ่งเป็นขุนนางมุสลิมเชื้อสายมลายูในสมัยรัชกาลที่ 5 อาคารมัสยิดมี 2 ชั้น โดยจะเปิดใช้ละหมาดทั่วไป 5 เวลา นักท่องเที่ยวอย่างเราสามารถเดินชมความงามของสถาปัตยกรรมจากด้านนอกได้
มาต่อกันที่ PLAY art house จากภัตตาคารจีนที่ตกแต่งสไตล์ฝรั่งประดับด้วยเสาโรมัน สู่โกดังเก็บสินค้าที่ปิดไว้ 20 ปี ปัจจุบันอาคารพาณิชย์ 3 คูหาหลังนี้ ถูกรีโนเวทใหม่ให้โดดเด่นด้วยสีน้ำเงินตัดด้วยสีดำของหน้าต่าง ประตู และเหล็กดัดลวดลายสุดเท่ พร้อมเสาโรมันตั้งตะหง่านอยู่ด้านหน้า เปิดเป็นแกลอรี่เล็กๆ ที่จัดแสดงงานศิลปะแบบหมุนเวียนให้ผู้สนใจเข้าชมฟรี
นอกจากอาคารเก่าแก่ ศาลเจ้า มัสยิดแล้ว ปัจจุบันถนนทรงวาดเป็นที่ตั้งของคาเฟ่เก๋ๆ มากมาย มีร้านกาแฟ ขนม และอาหารให้ได้ลองแวะรองท้อง หรือจัดมื้อใหญ่กันจนหนำใจก็มี นอกจากจะได้ย้อนอดีตชมเมืองเก่า ก็อย่าลืมแวะไปชิมของอร่อยริมถนนทรงวาดด้วยล่ะคุณ
ออกจากถนนทรงวาดเรามุ่งหน้าไปจุดหมายใหม่ในย่านเก่า ถ้าเอ่ยชื่อคลองโอ่งอ่าง หลายคนอาจจะเอียงคอ ทำหน้าสงสัย “มันอยู่ตรงไหนกันแน่” แต่ถ้าบอกว่าเรากำลังจะไปสะพานเหล็กกัน หลายคนคงร้อง “อ๋อ” แน่ๆ
ปัจจุบันย่านขายสินค้าสะพานเหล็ก หรือริมคลองโอ่งอ่างถูก กทม. ขอคืนพื้นที่และปรับภูมิทัศน์ให้น่าเที่ยวมากขึ้น กลายเป็นถนนคนเดินคลองโอ่งอ่าง ซึ่งเปิดเมื่อราวๆ เดือน ตุลาคม 63
ภูมิทัศน์ที่สวยงามทำให้ริมคลองโอ่งอ่างดูน่าเดินเล่น อาคารบ้านเรือนบางหลังก็ยังมีกลิ่นอายความเก่าหลงเหลืออยู่ บวกกับผลงานศิลปะสตรีทอาร์ตที่ถูกรังสรรค์ขึ้นบนกำแพงอาคาร ทำให้ทิวทัศน์ริมคลองชวนน่าเดินยิ่งขึ้นไปอีก
อีกหนึ่งสิ่งที่สะดุดตาคือ ฝาท่อระบายน้ำบนทางเดินริมคลอง ที่ถูกวาดเป็นรูปสถานที่ วิถีชีวิตและวัฒนธรรมของคนละแวกนี้ ให้อารมณ์เหมือนฝาท่อในประเทศ ใครมีโอกาสมาเดินเที่ยวริมคลองโอ่งอ่าง ก็อย่าลืมเตรียมตัวครีเอทท่าทางเพื่อมาโพสกับผลงานศิลปะกันให้ดี หรือถ้าใครไม่ใช่สายถ่ายรูป จะมาชมงานศิลป์ตามหาผลงานสวยที่ซ่อนอยู่ตามมุมที่คนอื่นยังไม่เห็น ก็ดูน่าสนใจไปอีกแบบนะ…ว่าไหม
สำหรับใครที่เริ่มเบื่อเดินในสวน อยากลองเปลี่ยนวิธีการออกกำลังกาย ลองมาใช้วิธีเดินเที่ยวแบบพวกเราดูสิ นอกจากจะช่วยเพิ่มกล้ามเนื้อ ยังได้เห็นบ้านเราในมุมใหม่ๆ อีกด้วยนะ
Guide ใกล้ เหมือนมีไกด์ไว้ใกล้ตัว
Application นี้จะช่วยแนะนำว่า ตำแหน่งรอบตัวเรามีที่เที่ยว ร้านอาหาร ร้านขายของ ที่พัก หรือสถานที่จุดใดน่าแวะไปสัมผัส ชิม ช็อป แชะ แชร์ พร้อมกิจกรรมเด่นประจำเดือน แผนที่ลงจุดใช้งานง่าย ดูสนุกและสะดวก แค่ดูภาพสวยๆ ก็อยากไปแล้ว
กาญนะจ๊ะบุรี เอ๊ย! กาญจนบุรี จังหวัดนี้ไม่ไกลเมืองกรุง ไปกี่ทีก็สบาย ช่วงไหนเหนื่อยๆ ขับรถไปนอนพักผ่อน รับอากาศเย็นสดชื่น ดูภูเขา สายน้ำ ธรรมชาติเขียวๆ แค่นี้ก็มีความสุข…
ในช่วง 5-10 ปีมานี้ มหรสพสายพันธุ์ใหม่จากดินแดนที่ราบสูงที่รู้จักกันในนาม “รถแห่” ปรากฏอยู่ในสายตาคนทั่วไป ไม่เฉพาะแต่ในถิ่นที่ของคนอีสานเอง แต่ยังเหมารวมไปถึงภาคกลางและภาคตะวันออกด้วย รถแห่อีสานวิ่งรับงานกันไม่เว้นแต่ละวัน ทั้งในรูปแบบของการเป็นมหรสพในพิธีกรรมอย่างงานบวช งานกฐิน งานผ้าป่า ไปจนถึงการเปิดวิก ล้อมผ้า (ล้อมสังกะสี) เก็บเงินค่าเข้าชม ถือเป็นยุครุ่งเรืองของศิลปินอีสานรุ่นใหม่เลยก็ว่าได้
ในช่วง 5-10 ปีมานี้ มหรสพสายพันธุ์ใหม่จากดินแดนที่ราบสูงที่รู้จักกันในนาม “รถแห่” ปรากฏอยู่ในสายตาคนทั่วไป ไม่เฉพาะแต่ในถิ่นที่ของคนอีสานเอง แต่ยังเหมารวมไปถึงภาคกลางและภาคตะวันออกด้วย รถแห่อีสานวิ่งรับงานกันไม่เว้นแต่ละวัน ทั้งในรูปแบบของการเป็นมหรสพในพิธีกรรมอย่างงานบวช งานกฐิน งานผ้าป่า ไปจนถึงการเปิดวิก ล้อมผ้า (ล้อมสังกะสี) เก็บเงินค่าเข้าชม ถือเป็นยุครุ่งเรืองของศิลปินอีสานรุ่นใหม่เลยก็ว่าได้
“หนูๆ มาทำรายงานกันใช่ไหม” เสียงอันอบอุ่นของผู้ใหญ่คนหนึ่งดังแว่วมาถึงผม เมื่อหันไปก็พบกับคุณลุงที่ห้อยพระเครื่องเต็มคอนั่งอยู่บนเก้าอี้สำนักงานสีดำ ทำให้เราได้รู้จักกับคุรลุงเอกกวี วงศ์ข้าหลวง หรือที่ชาวท่าเตียนรู้จักในนาม “ลุงคุ้ง”
ย้อนกลับไปเมื่อหลายปีก่อน หนุ่มวิศวกรจากเมืองกรุง เดินทางกลับบ้านที่ อ. ลำสนธิ จ. ลพบุรี เขาพบว่าบ้านเกิดเงียบ ไม่สนุกเหมือนในอดีต ที่มักจะเห็นผู้คนออกไปยิงนกตกปลา เขาจึงตัดสินใจ ทิ้งเงินเดือนเกือบหลักแสน หันมาเป็นเกษตรกรเต็มตัว โดยการก่อตั้งแบรนด์ “คึดฮอด” ขึ้นในเวลาต่อมา