เสาหินทรายสีขาวขนาดใหญ่กว้างราวยี่สิบสองคนโอบ เรียงรายโดดเด่นอยู่บนลานกว้างกลางป่าโปร่ง ซึ่งถูกโอบล้อมด้วยต้นไม้สีเขียวขจีอันงดงาม พวกมันถูกเรียกว่า “มอหินขาว” และความเด่นชัดท่ามกลางธรรมชาติที่แตกต่างกันก็ประจักษ์ต่อสายตาพวกเรา

กลายเป็นเรื่องธรรมดาเมื่อพูดถึงการนำวัชพืชที่ไร้ค่าจากธรรมชาติมาใช้ประโยชน์ แต่ในปัจจุบันการนำวัชพืชจากธรรมชาติมาใช้ประโยชน์นั้นมีความหลากหลายมากยิ่งขึ้น รวมทั้งลักษณะและรูปแบบการประดิษฐ์สิ่งของ ซึ่งรังสรรค์ขึ้นใหม่ภายใต้แนวคิดรักษ์โลกให้มีความทันสมัย เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม ย่อยสลายง่าย ไม่ก่อให้เกิดการเพิ่มปัญหาขยะ และทำให้ชุมชนมีรายได้จากการนำวัชพืชมาสร้างสรรค์ผลิตภัณฑ์ขึ้นใหม่ ซึ่งสอดคล้องตามหลักเศรษฐกิจหมุนเวียน