“วัดบ้านพราน” มีตำนานบอกเล่าต่อๆ กันมาว่า

ในคืนวันเพ็ญ เดือน ๓ นายพรานชื่ออ่ำ นั่งดักรอสัตว์อยู่หน้าวิหารหลวงพ่อไกรทอง  เขานั่งอยู่นานจนดึกดื่นก็ไม่พบสัตว์ใด แต่ขณะที่สติของพรานอ่ำค่อยๆ ถดถอย ดวงตาเริ่มล้า เขาก็เห็นสัตว์ตัวหนึ่งอยู่ตรงหน้า  นายพรานตกตะลึงและเกิดสำนึกในบาป จึงตรงไปยังวิหาร วางเครื่องมือล่าสัตว์ลงแล้วก้มกราบหลวงพ่อไกรทอง และให้คำมั่นสัญญาว่าจะเลิกล่าสัตว์ ตั้งใจทำบุญกุศลบูรณะวัดเพื่อล้างบาป

พรานคนอื่นเมื่อเห็นดังนั้นก็เริ่มทำตาม บ้างก็บวชเพื่อสร้างบุญกุศลแก่ตนเอง  หมู่บ้านนี้จึงมีชื่อว่า “บ้านพราน” และวัดใหญ่ในหมู่บ้านก็ได้ชื่อใหม่ว่า “วัดบ้านพราน”