“วรรณคดีเป็นที่อยู่ของวัฒนธรรม” อาจารย์ทรงวิทย์​ พิมพะกรรณ์​ยกคำกล่าวของท่านศิลา วีรวงษ์ขึ้นมาก่อนจะชวนเราคุยเรื่องวรรณกรรมและงานศิลป์อีสาน ณ โฮงสินไซ แหล่งสะสมและรวบรวมวรรณกรรมเรื่อง สังข์ศิลป์ชัย หรือ สินไซ กลางบ้านสวนป่าที่โอบล้อมไปด้วยไม้ใหญ่ที่สงบร่มรื่นในเมืองขอนแก่น

เวลาเดินทางลงใต้ ผ่านเพชรบุรีทีไรมองลอดหน้าต่างออกไปก็เห็นต้นตาลโตนดอยู่ริมคันนาตามรายทางตลอด เป็นเรื่องดีที่ทริปนี้ นายรอบรู้ได้มีโอกาสไปชมป่าและสวนตาล เพชรบุรี จังหวัดที่มีต้นตาลมากที่สุดในประเทศไทย พร้อมได้เรียนรู้วิถีชีวิตคนเมืองเพชรบุรีจนถึงถิ่น

น้ำศักดิ์สิทธิ์บ่อนี้ดื่มกินแล้วจะเป็นอมตะ!” เกือบจะมีเสียงป๊าบที่ศีรษะตามมาทันทีที่พูดจบ เมื่อผมฟังไม่ได้ศัพท์จับไปกระเดียด
“แค่รักษาโรคได้สารพัดนึกต่างหากเล่า!” เพื่อนผมแย้ง ขณะเราพูดคุยกันถึงบ่อน้ำในวัดแห่งหนึ่ง