“บ้านสวนรัฐและภู” แต่งแต้มด้วยพริก มะเขือเทศ กะหล่ำปลี ดูละลานตาไปทั้งเนินเขา พืชผักสารพัดชนิดต่างอวดใบเขียวสด รับบรรยากาศยามเช้าที่แสงอาทิตย์โผล่พ้นยอดเขาแค่เรืองๆ
บนเนินสูงนั้นลึกเข้าไปจากสวนผักมีสภาพเป็นป่ามากขึ้น รถวิ่งอยู่บนเนินเขาสูงชันตัดผ่านแปลงผักของชาวบ้านมุ่งไปยังยอดเขา ไม่นานนักก็มาถึง เราลงจากรถ ยืนมองอุโมงค์เสาวรสเหนือศีรษะ นกตัวน้อยที่จิกกินผลเสาวรสอยู่มองดูเราด้วยความสงสัยเช่นเดียวกัน
สิ่งแรกที่สัมผัสได้คือความร่มรื่นซึ่งปกคลุมทั่วบริเวณ สถานที่แห่งนี้ถูกจัดวางเป็นอย่างดี ที่สำคัญไม่ว่าเราจะมองไปทางไหนก็พบแต่พืชที่เก็บกินได้ทั้งนั้น
มะละกอกล้วยอ้อยขนุนสับปะรดมะเขือพวงยื่นต้นเรียงรายอวดผลชวนให้ต้องไล่สายตาชมทั่วๆ
โดยเฉพาะอะโวคาโดกาแฟมัลเบอร์รีบัวหิมะหรือแม้แต่ซากุระหนึ่งในพืชกว่า 99 ชนิดที่ปลูกในสวนนี้ สลับสับเปลี่ยนหมุนเวียนออกดอกผลตลอดทั้งปี
“รัฐบาล ประจำพรรค์” เจ้าของสวน และน้องชาย “ซ้ง–ณรงค์ศักดิ์ มาลีศรีโสภา” พาเราเดินชมด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม พร้อมทั้งอนุญาตให้เด็ดผลไม้กินได้ตามใจชอบ
พวกเขานำทางเราไปยังอุโมงค์มัลเบอร์รีหรือหม่อนซึ่งออกผลเป็นพวงอยู่บนกิ่งอันเรียวเล็กสีสันฉูดฉาดเย้ายวนให้ลิ้มลอง เราเด็ดกินกันพอประมาณ แต่ก็มากพอที่จะยกนิ้วให้กับรสชาติเปรี้ยวหวานอันเป็นเอกลักษณ์ของมัลเบอร์รีสวนนี้
ใต้อุโมงค์มีกาแฟอะราบิกาผลดกสีเขียวจ๊าดยื่นต้นทรงพุ่มเตี้ยอยู่ใกล้ๆ คุณรัฐบาลบอกว่า กาแฟอะราบิกาชอบแดดรำไร เขาจึงเลือกปลูกใต้อุโมงค์มัลเบอร์รีนี้ ซึ่งนอกจากจะให้ร่มเงาแล้ว ยังดึงดูดนก แมลง และหนอน เข้ามาบริจาคปุ๋ยธรรมชาติให้กาแฟอีกด้วย
พืชทุกชนิดภายในสวนมีวิธีการปลูกเช่นเดียวกับกาแฟคือปลูกด้วยวิถีเกษตร 5 ระดับตามทฤษฎีของพ่อหลวงรัชกาลที่ 9 อันเป็นการใช้พื้นที่ที่มีอยู่ให้เกิดประโยชน์สูงสุด ไม่ว่าจะเป็นระดับชั้นใต้ดิน ผิวดิน ระดับต่ำ ระดับกลาง หรือระดับสูงสุด
ทุกที่ทุกระดับในสวนล้วนมีพืชปกคลุมหนาแน่น โดยอาศัยปุ๋ยหมักจากเปลือกกาแฟเพิ่มความอุดมสมบูรณ์ให้ดิน ให้ธาตุอาหารที่พืชต้องการด้วยวิธีสะอาดตามธรรมชาติ
การทำเกษตรอินทรีย์ต้องใช้ความประณีตเป็นอย่างมาก ต้องมีความอดทนสูง หมั่นดูแลเอาใจใส่ตามลักษณะพืชแต่ละชนิด คุณรัฐบาลใช้เวลากว่า 5 ปีจึงสามารถเนรมิตที่แห่งนี้ที่เดิมเป็นภูเขากะหล่ำปลีให้กลายเป็นป่ากินได้สำเร็จอย่างที่หวัง
ต้นขนุนขนาดไม่ใหญ่นักแต่สำคัญแบบไม่ธรรมดาเพราะเป็นต้นไม้ชนิดแรกของสวนซึ่งสร้างแรงบันดาลใจให้เขาหันมาทำเกษตรอินทรีย์
เรื่องมีอยู่ว่า เมื่อ 5 ปีก่อน ขณะทำไร่กะหล่ำปลีอย่างเหน็ดเหนื่อย ซ้ำวันนั้นแดดก็ร้อนเกินปกติ คุณรัฐบาลเลยไปหลบแดดใต้ต้นขนุน แล้ววินาทีนั้นเองเขาก็ฉุกคิดขึ้นมาได้ว่า ขนาดมีต้นไม้แค่ต้นเดียวยังให้ร่มเงาที่เย็นสบายถึงเพียงนี้ แล้วถ้าปล่อยพื้นที่ทั้งหมดให้เป็นป่าล่ะจะดีขนาดไหน?
วันต่อมาเขาลงมือทำทันทีเริ่มจากปลูกกล้วยหอมตามด้วยมัลเบอร์รีกาแฟอะโวคาโดและขนุนในเวลาไล่เลี่ยกันจากนั้นก็เข้าอบรมตามศูนย์เรียนรู้ต่างๆแล้วนำมาปรับใช้ให้เหมาะสมกับพื้นที่ของตน
คุณรัฐบาลค่อยๆ ปลูกด้วยความเอาใจใส่ ไม่นานนักสวนของเขาก็เต็มไปด้วยพืชผลทั้งเนินเขา
ผลผลิตจากสวนนำมาแปรรูปได้หลายอย่าง เช่น แยมมัลเบอร์รี แยมสับปะรด แยมขนุน ทาขนมปังได้อร่อย ผลเสาวรสที่ออกตลอดปีนำมาคั้นน้ำสดๆ รสเปรี้ยวหวานกลมกล่อม เป็นสมุนไพรชั้นดีช่วยบำรุงผิวและสายตา ช่วยชะลอการเกิดริ้วรอย
และผลิตภัณฑ์แปรรูปประจำสวนที่ขายดีแบบเทน้ำเทท่าก็คือไวน์มัลเบอร์รีซึ่งหมักสดจากผลมัลเบอร์รีรสชาติคล้ายน้ำผลไม้กลิ่นหอมชวนดื่มไม่มีกลิ่นแอลกอฮอล์มารบกวนแม้แต่น้อยจึงขายดีจนผลิตไม่ทันลูกค้าต้องสั่งจองล่วงหน้า
เราลองชิมดูแล้ว รสชาตินุ่มละมุนจริงๆ ทั้งยังสัมผัสถึงความอุ่นของไวน์กรุ่นอยู่ในลิ้น มัลเบอร์รีที่ใช้หมักไม่มีสารเคมีใดๆ เจือปน เราจึงจิบรสกรุ่นละมุนนี้ได้อย่างไม่ต้องกังวล
“ผมไม่ได้ดูแลสวนเพียงอย่างเดียว สวนก็ดูแลผมด้วย” คุณรัฐบาลพูดถึงความสุขของการทำสวน ว่าอยู่ที่การเฝ้ามองดูต้นไม้ต้นไร่ออกดอกออกผล ซึ่งเป็นการเยียวยาคนปลูกไปด้วยในตัว
นอกจากนี้คนทำสวนยังได้สูดอากาศดีๆ สุขภาพแข็งแรงจากพืชผักที่สามารถเด็ดกินได้โดยไม่ต้องล้าง อยากกินอะไรก็เพียงแค่เดินไปรอบสวน
ปัจจุบันคุณรัฐบาลมีรายได้วันละ 500-600 บาทเป็นอย่างต่ำ แต่เงินไม่ได้สำคัญกับเขามากนัก เพราะเขามีอาหารพร้อมอยู่แล้วในสวน เป้าหมายขั้นต่อไปของเขาคือ สร้างสวนเกษตรอินทรีย์แห่งนี้ให้เป็นต้นแบบสำหรับผู้ที่สนใจ โดยยินดีเปิดรับทุกคนที่มาเยือนด้วยความเต็มใจ
Guide ใกล้ เหมือนมีไกด์ไว้ใกล้ตัว
Application นี้จะช่วยแนะนำว่า ตำแหน่งรอบตัวเรามีที่เที่ยว ร้านอาหาร ร้านขายของ ที่พัก หรือสถานที่จุดใดน่าแวะไปสัมผัส ชิม ช็อป แชะ แชร์ พร้อมกิจกรรมเด่นประจำเดือน แผนที่ลงจุดใช้งานง่าย ดูสนุกและสะดวก แค่ดูภาพสวยๆ ก็อยากไปแล้ว
ไม่ไกลจากเมืองกรุงที่แสนวุ่นวาย มีหนึ่งอำเภอเล็กๆ ที่มนต์เสน่ห์แห่งสายน้ำชวนให้หลงใหล คงความเก่าดั้งเดิมไว้ให้ย้อนนึกถึงวันวาน หวนคิดถึงอดีต ที่นี่คือ อ. บ้านแพ้ว หนึ่งในสามอำเภอของจังหวัดสมุทรสาคร ในวันนี้ นายรอบรู้ นักเดินทาง จะพาคุณไปสัมผัสความวินเทจของตลาดเก่า 100 ปี พร้อมแวะชมแวะชิมของอร่อยที่คาเฟ่สุดชิคแอนด์ชิล สไตล์บ้านแพ้ว…ถ้าคุณพร้อมแล้วก็ตามมาได้เลย
เปิดศักราชใหม่มาเดือนกว่าแล้ว ถ้าคุณยังรู้สึกว่าดวงของตัวเองยังไม่ปัง ความพังในชีวิตยังไม่หมด นายรอบรู้ นักเดินทาง ขอพาทุกคนมาขอพรกับ 3 วัดดัง 2 ศาลเจ้า สุดปังใกล้กรุงฯ ที่อาจจะเปลี่ยนให้ปีนี้เป็นปีทองของคุณอย่างแน่นอน
ข้าวแกงในตำนานย่านเยาวราช เสิร์ฟความอร่อยมาตั้งแต่รุ่นอากงหาบขาย มีเก้าอี้ไม้ทรงเตี้ยให้ลูกค้านั่งกินข้างหาบ ส่งต่อเคล็ดลับสู่รุ่นลูกคือเจ๊เฉี๋ย-ทัศนีย์ ธนัญชัยกุล ปัจจุบันดูแลโดยทายาทรุ่นที่ 3 คือเฮียนัท-ธรรมรัตน์ ธนัญชัยกุล จากหาบเปลี่ยนเป็นรถเข็น จากเก้าอี้ไม้กลายเป็นเก้าอี้พลาสติกสีแดงตั้งเรียงรายริมทางเท้า เก้าอี้แดงเด่นหน้าบานเฟี้ยมสีเขียวซีดที่เต็มไปด้วยใบปิดโฆษณาเลือนรุ่ยหลุดลอกตามกาลเวลา เป็นภาพสุดคลาสสิกของร้าน แต่ไม่กี่เดือนมานี้ทั้งรถเข็นและเก้าอี้ขยับเข้าในซอย ตั้งหน้าบ้านฝั่งตรงข้ามประตูวัดมังกรกมลาวาส(วัดเล่งเน่ยยี่) แม้จะหลบมุมแต่ลูกค้าก็ยังเข้าคิวจับจองเก้าอี้ สมกับฉายา ‘ข้าวแกงเก้าอี้ดนตรี’ “หมู-เชียง เนื้อ-เชียง ปู-เชียง ไก่-โล้ ปู-โล้…” คือเมนูที่มีออเดอร์ตลอดวัน มีแกงกะหรี่หมู แกงกะหรี่เนื้อกินคู่กุนเชียงเป็นเมนูเด่น อีกทั้งแกงเขียวหวานไก่ เขียวหวานลูกชิ้น ไข่พะโล้อบ ผัดปู
เวียงกุมกามแม้จะไม่กว้างแต่ก็เล่นเอาเหนื่อยจนถึงเที่ยง ด้วยความอยากกินอาหารเมืองลำๆ (อร่อย)ก็ลองเสาะหาร้านแถวนี้จนมาถึง ร้านหลองข้าวลำตั้งอยู่ภายในยุ้งข้าวล้านนารีสอร์ท ซึ่งตั้งอยู่ในเวียงกุมกาม ภายในมีทั้งส่วนร้านอาหารและที่พัก อาคารทั้งหมดเป็นยุ้งข้าวที่เจ้าของใช้เวลาหลายปีเก็บสะสมจากหลายพื้นที่มาปรับปรุงดัดแปลงเป็นอาคารที่พักและร้านอาหาร