ใครเที่ยววัดบ่อยๆ คงสังเกตเห็นว่าพระประธานในอุโบสถวิหารที่เราเข้าไปกราบขอพรกันนั้น นอกจากจะเป็นพระพุทธรูปนั่งในปางต่างๆ แล้ว ก็ยังมีพระนอนอยู่ด้วย
คติการสร้างพระพุทธรูปปางไสยาสน์หรือปางปรินิพพานนั้น เพื่อให้พุทธศาสนิกชนได้รำลึกถึงการเสด็จปรินิพพานขององค์สัมมาสัมพุทธเจ้า ขณะเดียวกันก็เพื่อเป็นอนุสติเตือนใจให้ดำรงตนอยู่ในความไม่ประมาท สังขารทั้งหลายเป็นสิ่งไม่เที่ยง แม้กระทั่งพระพุทธองค์ก็ยังเลี่ยงไม่พ้น
การสร้างพระนอนส่วนใหญ่มักอยู่ในท่าตะแคงขวา ในท่านอนของราชสีห์ (สีหไสยา เป็นท่านอนที่ให้กำหนดจิตให้ตื่นในเวลาที่ต้องการ) หลับพระเนตร พระเศียรหันไปทางทิศเหนือ หนุนพระเขนย พระหัตถ์ขวารองพระเศียรไว้ พระหัตถ์ซ้ายทอดไปตามพระวรกายเบื้องซ้าย พระบาทซ้ายทับพระบาทขวาลักษณะตั้งซ้อนกัน พระนอนรูปแบบนี้ในกรุงเทพฯ มีองค์โตๆ อยู่ที่วัดโพธิ์ ท่าเตียน
นอกจากท่าตะแคงขวาซึ่งพบเห็นกันเป็นส่วนใหญ่แล้ว ยังมีพระนอนในท่าตะแคงซ้าย เช่นที่ภูค่าว จ. กาฬสินธุ์ ซึ่งเป็นพระนอนแบบทวารวดี พระหัตถ์ซ้ายพับขึ้นมารองเศียรแทนที่จะตั้งขึ้นแบบพระนอนในยุคหลังๆ พระบาทซ้อนเกยกัน และอีกรูปแบบหนึ่งที่ถูกจัดให้เป็น Unseen ก็คือ พระนอนหงาย ที่ จ. สุพรรณบุรี สันนิษฐานกันว่าการนอนลักษณะนี้ ไม่น่าจะหมายความถึงการเสด็จดับขันธ์ของพระพุทธเจ้า
ว่าด้วยเรื่องก๋วยเตี๋ยวเนื้อ หมัดเด็ดที่ชี้เป็นชี้ตายความเอร็ดอร่อย คงจะหนีไปไหนไม่ได้นอกจากการเลือกคุณภาพเนื้อที่ใช้ และการปรุงน้ำซุปให้กลมกล่อมลงตัว และร้าน รสเอกโอชา เป็นผู้ช่ำชองเรื่องนั้น
อับ อับ … อับ อับ เสียงกบร้อง เมื่อถึงต้นฤดูฝน นอกจากจะเป็นสัญญาณของการเริ่มต้นทำนาแล้วยังเป็นสัญญาณบอกฤดูกาลอาหารพื้นบ้านจานเด็ดของชาวสุรินทร์กำลังเริ่มขึ้นแล้ว
สำหรับชีวิตคนเมืองที่พยายามหลบสีเทาๆ ของป่าคอนกรีตไปสูดอากาศบริสุทธิ์ของต้นไม้สีเขียว ไม่ไกลจากกรุงเทพฯ นัก ตามเส้นทางของแม่น้ำเจ้าพระยาที่ไหลผ่าน จ. ปทุมธานี แตกแขนงแยกย้อยออกไปเป็นคลองเล็กๆ ชื่อว่า คลองบางเตย อ. สามโคก มีคาเฟ่บรรยากาศอบอุ่น แฝงไปด้วยวิถีชีวิตแบบพอเพียงซ่อนตัวอยู่ ที่นั่นก็คือ “บ้าน ๑,๐๐๐ ไม้ คาเฟ่แอนด์ฟาร์ม”
“นายรอบรู้” แวะมานอนแถวสามเหลี่ยมทองคำ เมืองเชียงแสน จังหวัดเชียงราย ใกล้กับสายน้ำโขงกั้นพรมแดนพม่าและลาว ตอนเช้าจึงยอมตื่นเร็วกว่าทุกวัน แวะไปกาดสบรวก ซึ่งห่างจากพระใหญ่ไปประมาณ 500-600 เมตร ทางเมืองเชียงแสน