(สกู๊ป)

หนีร้อนไปเกาะช้าง สุดยอดความงามแห่งทะเลตะวันออก

เรื่อง : ธนปกรณ์ สุขสาลี
ภาพ : ฝ่ายภาพสารคดี

 

ฤดูร้อนปีนี้ คนขี้ร้อนอย่างผมเชื่อว่า ใครหลายคนที่ชื่นชอบและโหยหาบรรยากาศแห่งเกลียวคลื่น คงอยากหาโอกาสไปดับร้อนให้สบายกายสบายใจ ยิ่งถ้าเดินทางแบบไม่ไกลด้วยแล้วก็เหมือนได้กำไรสองต่อ

เกาะช้างแห่งทะเลเมืองตราด เป็นจุดหมายปลายทางหนึ่งที่ใช้เวลาเดินทางไม่นาน แต่พรั่งพร้อมด้วยความสะดวกสบายและบรรยากาศสุดแสนประทับใจ

เกาะช้างเป็นเกาะที่มีขนาดใหญ่เป็นอันดับ ๓ ของประเทศ รองจากเกาะภูเก็ตและเกาะสมุย มีพื้นที่ประมาณ ๒๑๒ ตร. กม. อยู่ในเขตความรับผิดชอบของ อช. หมู่เกาะช้าง ประกอบด้วยเกาะบริวารประมาณ ๔๗ เกาะ ทั้งยังมีเกาะที่เป็นโขดหินกลางทะเลอีกเป็นจำนวนมาก

ชื่อเสียงความงดงามของทะเลเกาะช้างและเกาะบริวารนั้นไม่เป็นรองใคร ทั้งในด้านสถานที่ท่องเที่ยวทางธรรมชาติและหมู่บ้านชาวประมงหลายแห่งที่ยังมีวิถีชีวิตเรียบง่าย ด้วยเหตุนี้นักท่องเที่ยวทั้งชาวไทยและชาวต่างชาติจึงเดินทางสู่เกาะช้างอย่างคับคั่ง

ต้นฤดูร้อนปี ๒๕๕๐ พวกเราเดินทางออกจากกรุงเทพฯ มุ่งหน้าสู่ภาคตะวันออก เพื่อสัมผัสความงามของท้องทะเลแห่งเกาะช้าง

ล่องเรือดูแสงหิ่งห้อยที่คลองพร้าว

เราใช้เวลาเดินทางราว ๕ ชั่วโมงก็มาถึงท่าเรืออ่าวธรรมชาติในตอนบ่ายแก่ ๆ หลังจากซื้อตั๋ว รับบัตรคิว นำรถลงเรือเฟอร์รี่ขนาดใหญ่แล้ว ไม่นานเรือเฟอร์รี่ก็เคลื่อนออกจากท่า ที่ชั้น ๒ ของเรือ นักท่องเที่ยวหลายคนเริ่มคว้ากล้องถ่ายรูปเดินเก็บภาพทิวทัศน์ท้องทะเลอ่าวไทยไว้เป็นที่ระลึก บางคนก็เลือกหาเครื่องดื่มดื่มแกล้มของว่างซึ่งมีบริการอยู่ในเรือเฟอร์รี่ด้วย ส่วนตัวผมได้แต่นั่งลุ้นให้เรือถึงเกาะช้างไว ๆ เพราะอยากเล่นน้ำทะเลใจจะขาดอยู่แล้ว

เพียง ๓๐ นาทีเท่านั้น เรือเฟอร์รี่ก็มาจอดเทียบที่ท่าเรืออ่าวสับปะรดบนเกาะช้าง

เกาะช้างแบ่งพื้นที่ท่องเที่ยวเป็น ๒ กลุ่มใหญ่ คือ ด้านตะวันตกเป็นหาดทรายยาวต่อเนื่องกันหลายหาด เช่น หาดทรายขาว หาดคลองพร้าว หาดไก่แบ้ เป็นต้น แต่ละแห่งน้ำใสสะอาด น่ากระโจนลงไปเล่น จึงเป็นที่นิยมของนักท่องเที่ยว ส่วนด้านตะวันออกเป็นย่านที่อยู่อาศัยของชาวบ้าน มีหาดทรายสลับกับสวนผลไม้ แต่เนื่องจากอยู่ใกล้แผ่นดิน มีดินตะกอนปากแม่น้ำที่ถูกพัดพามาทับถมกัน ทำให้หาดเป็นสีแดง น้ำไม่ใส จึงไม่เป็นที่นิยมเท่าด้านตะวันตก

การเดินทางครั้งนี้เราเลือกพักในรีสอร์ตที่อยู่ใกล้หาดคลองพร้าว ซึ่งขึ้นชื่อเรื่องความสวยงามของหาดทราย เหมาะแก่การเล่นน้ำ นอนอาบแดด ทั้งยังมีสิ่งอำนวยความสะดวกครบครัน หลังจากเก็บสัมภาระเรียบร้อย พวกเราออกมานั่งรับลมเย็น ๆ หน้ารีสอร์ต รอเวลาไปนั่งเรือดูหิ่งห้อยที่คลองพร้าวในตอนค่ำ

คลองพร้าวเป็นคลองน้ำกร่อย สองฟากฝั่งเป็นป่าแสมและลำพูแผ่กิ่งก้านยื่นลงไปในน้ำ ใบของต้นลำพูเป็นอาหารชั้นดีของหิ่งห้อย ด้วยเหตุนี้เราจึงเห็นหิ่งห้อยอาศัยอยู่ตามต้นลำพู

ท่ามกลางท้องน้ำในคืนเดือนมืด ฝีพายค่อย ๆ พายเรือลำน้อยไกลออกจากฝั่งทีละน้อย ๆ ทิวทัศน์สองข้างทางเป็นดงมะพร้าวและป่าชายเลนสลัวรางอยู่ในความมืด ชวนให้นึกถึงบรรยากาศในหนังผีเป็นยิ่งนัก พวกเรานั่งกันนิ่งเงียบ พลางมองหาแสงไฟวับ ๆ แวม ๆ ตามต้นไม้ที่ขึ้นอยู่ริมคลองพร้าว

“หวังว่าคงไม่เจออย่างอื่นนะ” ใครคนหนึ่งพูดขึ้นมาขณะที่ลมเย็น ๆ พัดมาวูบหนึ่ง

“นั่นไง !” เพื่อนคนหนึ่งอุทานออกมาด้วยความตื่นเต้นเมื่อเห็นหิ่งห้อยหลายสิบตัวกะพริบแสงอยู่รอบ ๆ ต้นแสมและลำพู ดูราวกับไฟประดับต้นคริสต์มาส เวลาหิ่งห้อยบินผ่าน เพื่อนบางคนพยายามเอื้อมมือไปจับ แต่ก็คว้าน้ำเหลว

“อย่าไปรบกวนความสุขของหิ่งห้อยเลย พวกเค้ากำลังจีบกันอยู่” เพื่อนอีกคนห้ามไว้

หิ่งห้อยกะพริบแสงเป็นสัญญาณเพื่อหาคู่ แต่ละชนิดก็จะมีสัญญาณแตกต่างกันไป เช่น บางชนิดเมื่อตัวผู้กะพริบแสง แล้วตัวเมียกะพริบแสงตอบรับ ก็รู้ได้ว่าเป็นชนิดเดียวกัน บางชนิดตัวเมียเป็นฝ่ายกะพริบแสงก่อน แล้วตัวผู้เป็นฝ่ายตอบรับ ส่วนใหญ่หิ่งห้อยตัวผู้จะกะพริบแสงจ้ากว่าตัวเมีย

อย่างไรก็ตาม การกะพริบแสงของหิ่งห้อยตัวเมียบางชนิดก็ไม่ได้เป็นแค่การตอบรับรักเท่านั้น แต่เป็นการกะพริบแสงเพื่อหลอกล่อหิ่งห้อยตัวผู้มาเป็นเหยื่อด้วย

ต้นลำพูที่มีหิ่งห้อยส่องแสงระยิบระยับดูไม่ต่างจากดาวพราวฟ้าในคืนเดือนมืดที่บอกตำแหน่งและทิศทางให้แก่ผู้คนบนโลกมาช้านาน การนั่งเรือชมหิ่งห้อยเป็นความสุขเล็ก ๆ ที่ยากจะสัมผัสในปัจจุบัน

 

เล่นน้ำ อาบแดด ชมปะการัง ที่เกาะหวาย

เช้าวันใหม่แสนสดใส พวกเราออกเดินทางไปบ้านบางเบ้า หมู่บ้านชาวประมงเก่าแก่บนเกาะช้าง ที่อยู่ห่างจากหาดคลองพร้าวประมาณ ๑๓ กม. เพื่อขึ้นเรือไปเที่ยวเกาะหวาย แหล่งดูปะการังน้ำตื้นที่ดีที่สุดแห่งหนึ่ง ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของเกาะช้าง

ผ่านไปไม่ถึงชั่วโมง เสียงเครื่องยนต์เรือเมล์ที่ดังกระหึ่มมาตลอดทางก็ค่อย ๆ เบาและเงียบดับลง เรือเบนหัวเข้าเทียบท่า ปลาเล็กปลาน้อยค่อย ๆ ว่ายน้ำกระดุกกระดิกเข้ามาให้เห็นชัด ๆ สีสันของมันช่วยแต่งแต้มน้ำทะเลรอบ ๆ เกาะหวายให้ดูสดใสขึ้นถนัดตา

ทันทีที่ลงจากเรือ เพื่อนพ้องแต่ละคนก็เริ่มทำกิจกรรมของตัวเอง บางคนไปหามุมสงบนอนอาบแดดอ่านหนังสือ บางคนกลัวผิวคล้ำก็หลบไปนั่งในเพิงร้านค้า กินขนม กินน้ำ แล้วคอยเชียร์ให้เพื่อนลงไปเล่นน้ำให้ดู ด้วยเหตุผลง่าย ๆ ที่ว่า ตัวคนเชียร์ว่ายน้ำไม่เป็น บางคนอยากเล่นน้ำทะเลมาก พอเห็นทะเลปุ๊บ ก็วิ่งลงไปแหวกว่ายเล่นน้ำทะเลปั๊บ ส่วนผมอยากเห็นปะการังน้ำตื้นชัด ๆ ให้เต็มตา เลยใส่หน้ากากดำน้ำและท่อสนอร์กเกิลลงไปลอยตัวคว่ำหน้าเหนือผิวน้ำ ชมฝูงปลาและแนวปะการังอย่างสบายใจเฉิบ

กำลังสนุกสนานกับการดำผุดดำว่ายในน้ำใสอยู่ทีเดียว เที่ยงซะแล้ว ต้องขึ้นมาเติมพลังด้วยอาหารก่อน ผ่านมื้อกลางวันเรียบร้อย หนังท้องตึงหนังตาก็เริ่มหย่อน จึงเลือกไปพักผ่อนใต้ร่มทิวมะพร้าวสูงใหญ่อย่างสบายอารมณ์ จวบถึงบ่ายแก่ ๆ เราจึงออกเดินทางกลับบ้านบางเบ้า ความอ่อนเพลียจากการเล่นน้ำนานหลายชั่วโมง บวกกับลมเย็น ๆ ที่พัดโชยตลอดเวลาขณะนั่งอยู่บนเรือเล่นเอาหลายคนนั่งสัปหงก ทั้ง ๆ ที่ตัวยังเหนียวเหนอะหนะจากน้ำทะเล

เรามาถึงบ้านบางเบ้าเกือบห้าโมงเย็น ท่าเรือตอนนี้มีเรือประมงจอดเรียงรายอยู่นับสิบลำ มองลึกเข้าไปในหมู่บ้านเห็นบ้านเรือนของชาวบ้านปลูกติดกันเป็นพืดอยู่กลางน้ำ สองข้างทางเต็มไปด้วยร้านขายของฝาก บริษัททัวร์และบริษัทดำน้ำหลายแห่ง รวมทั้งร้านอาหารซีฟูดที่คัดสรรกุ้ง กั้งตัวใหญ่ ๆ สด ๆ มาวางขาย ยั่วน้ำลายนักชิมกันสุด ๆ
 

แต่สิ่งที่ประทับใจผมที่สุดกลับเป็นภาพยายคนหนึ่งที่กำลังนั่งอัดกะปิลงกระปุกเพื่อวางขายเป็นของฝากแก่นักท่องเที่ยว ด้วยหน้าตายิ้มแย้มมีความสุข เช่นเดียวกับยายอีกคนหนึ่งที่กำลังนั่งทำห่อหมกอยู่หน้าบ้าน ส่งกลิ่นหอมฉุย เรียกน้ำย่อยคนที่เดินผ่านไปมา โดยมีชาวต่างชาติกำลังยืนกรี๊ดกร๊าดถ่ายรูปและชิมกันอย่างสนุกสนาน

อาหารมื้อเย็นผ่านไป พวกเราบางคนแยกไปหาของที่ระลึกฝากเพื่อน บางคนออกไปนั่งรถชมแสงสียามราตรีของเกาะแห่งนี้ ส่วนผมขอนอนพักคิดอะไรเพลิน ๆ อยู่ในห้อง ก่อนหน้านี้ผมเคยตั้งคำถามกับตัวเองว่า ทำไมช่วงเวลาแห่งความสุขมักจะผ่านไปรวดเร็ว จนบางครั้งผมนึกอยากหยุดเวลาเอาไว้เพื่อจะได้อยู่กับความสุขตลอดไป แต่มนุษย์ตัวเล็ก ๆ อย่างผมจะทำสิ่งเหนือธรรมชาติเช่นนั้นได้หรือ เราคงทำได้เพียงตักตวงช่วงเวลาแห่งความสุขให้คุ้มค่าที่สุด

วันสุดท้ายบนเกาะช้าง

บนเกาะช้างยังมีสถานที่ท่องเที่ยวน่าสนใจอีกหลายแห่ง แต่สำหรับเช้าวันนี้ พวกเราวางแผนไปเที่ยวหาดทรายขาวที่อยู่ห่างจากหาดคลองพร้าวประมาณ ๗ กม. หาดนี้ได้ชื่อว่าเป็นไฮไลต์ของเกาะช้าง เพราะนอกจากมีทรายละเอียดขาวเนียนสมชื่อให้เดินเล่นนุ่ม ๆ เท้าแล้ว สองฟากถนนก็เต็มไปด้วยรีสอร์ต ร้านค้า และสถานบันเทิงยามราตรี ชวนให้บรรยากาศสนุกคึกคักทั้งกลางวันและกลางคืน

นานนับชั่วโมงที่ผมเดินเล่นวนเวียนอยู่บนเวิ้งหาดเพื่อซึมซับความงดงามของน้ำทะเลใสและเกลียวคลื่น ราวกับจะไม่ยอมให้มันเลือนหายไปจากความทรงจำ ไม่ทันไร เพื่อน ๆ ก็มาตามให้ขึ้นรถเพื่อไปเที่ยวน้ำตกคลองพลู น้ำตกกลางผืนป่าดิบที่ขึ้นชื่อเรื่องความสวยงาม และเป็นที่นิยมในหมู่นักท่องเที่ยวเนื่องจากเดินทางได้สะดวก

หลังจากจ่ายเงินค่าธรรมเนียมคนละ ๒๐ บาท พวกเราก็เดินลัดเลาะไปตามธารน้ำตกที่ร่มครึ้มด้วยผืนป่าใหญ่ ใช้เวลาไม่นานนักเราก็มาถึงตัวน้ำตก

น้ำตกคลองพลูมีต้นกำเนิดจากคลองพลู ซึ่งเดิมเรียกว่า คลองภู เป็นน้ำตกชั้นเดียว สายน้ำตกจากหน้าผาสูงราว ๒๐ ม. ลงสู่แอ่งน้ำขนาดใหญ่ แม้ฤดูแล้งที่มีน้ำน้อยเช่นนี้ แต่ผมก็ยังเห็นนักท่องเที่ยวหลายคนลงไปแหวกว่ายเล่นน้ำกันอย่างสนุกสนาน

เราออกจากเกาะช้างในตอนบ่าย เรือเฟอร์รี่ลำใหญ่แล่นสวนมา นำนักท่องเที่ยวจำนวนมากมาเยือนเกาะช้างอย่างไม่ขาดสาย แสดงให้เห็นว่าเกาะช้างยังเป็นแหล่งท่องเที่ยวที่ได้รับความนิยมไม่เสื่อมคลาย ไม่ว่าจะผ่านกาลเวลาหรือผ่านการเปลี่ยนแปลงไปเช่นไร

ขอขอบคุณ : รามายานา เกาะช้างรีสอร์ตแอนด์สปา โทร. ๐๓๙-๕๕๑-๐๓๓