เที่ยวทั่วไทยไปกับ “นายรอบรู้” พฤศจิกายน-ธันวาคม

(สกู๊ป)

จดหมายถึงเพื่อน...จากเมืองกระบี่

เรื่อง : ระพีพร มีบัณฑิต

ภาพ : บุญกิจ สุทธิญาณานนท์

 

เอ้ยที่รัก...

ในที่สุดฉันกับเพื่อน ๆ ก็มาถึงกระบี่ในช่วงค่ำโดยสวัสดิภาพ ฉันอยากจะบอกกับเธอเหลือเกินว่า แค่เริ่มต้นเดินทางฉันก็สนุกแล้ว ฉันได้ประสบการณ์ใหม่ ๆ ได้นั่งชมทิวทัศน์สองข้างทาง อยากแวะพักกินโน่นกินนี่ตามเส้นทางที่ผ่านไป ฉันอยากจะบอกว่าเราไม่ผิดหวังจริง ๆ ที่เลือกการเดินทางโดยเหมารถตู้มาเที่ยวกัน แม้จะใช้เวลาเดินทาง ๑ วันเต็ม ๆ ก็ตาม

เพราะสำหรับนักเดินทางอย่างเรา สิ่งสำคัญหาใช่จุดหมายปลายทาง หากแต่เป็นสีสันและประสบการณ์ที่พบพานระหว่างทางต่างหาก...จริงมะเพื่อนรัก !

เพื่อนร่วมทางบางคนชอบทะเล แต่ไม่ชอบนั่งเรือออกไปพักตามเกาะ ส่วนฉันเป็นพวกนิยมการผจญภัย เรื่องนั่งเรือออกไปกลางทะเล ไปตามเกาะต่าง ๆ นั้น บ่ยั่น...เป็นความปรารถนาของฉันอยู่แล้ว สรุปแล้วทุกคนชอบทะเล แต่เกี่ยงเรื่องการผจญภัย เราจึงเลือกพักในตัวเมืองกระบี่ เพราะสามารถตอบสนองความต้องการของคนรักทะเลได้ ใกล้ ๆ ตัวเมืองมีชายหาดสวย ๆ ที่มีชื่อเสียง อย่างหาดนพรัตน์ธารา ส่วนใครที่อยากนั่งเรือไปเที่ยวตามเกาะต่าง ๆ แบบไปเช้ากลับเย็นก็สามารถทำได้ หรือจะไปค้างสักคืนหรือสองคืนก็ไม่ยาก

โรงแรมที่เราเลือกพักไม่หรูหรามาก เป็นที่พักตึกแถวที่ตกแต่งอย่างสวยงามและสะอาดสะอ้านดี เจ้าของเป็นคนกระบี่โดยกำเนิด โดยมีลูก ๆ ที่เพิ่งเรียนจบจากเมืองนอกมาช่วยบริหารงาน พวกเขาเป็นคนโอภาปราศรัยใจดี ช่วยแนะนำเราตั้งแต่เรื่องอาหารการกินของเมืองกระบี่ ไปจนถึงการเลือกซื้อของฝาก ว่าควรจะซื้อที่ไหนจึงจะได้ของดีราคาถูก

เราประเดิมมื้อเย็นวันที่เรามาถึงด้วยขนมจีนปักษ์ใต้ โกอ้อน ตามคำแนะนำของเจ้าของโรงแรมว่ารสชาติเด็ดนัก ร้านนี้อยู่ใกล้ ๆ ที่พัก บริเวณสี่แยกมนุษย์โบราณ ถ. มหาราช เส้นขนมจีนเจ้านี้เส้นเล็กและนิ่ม มีน้ำยาให้เลือกตั้ง ๕ อย่าง ทั้งน้ำยากะทิ น้ำพริก แกงไตปลา แกงเขียวหวาน และแกงป่า ที่อร่อยจนต้องยกนิ้วให้ก็ต้องแกงไตปลา ซึ่งเผ็ดร้อนและหอมกลิ่นเครื่องเทศถึงใจ กินแกล้มกับผักสด ผักลวก และปลาจิงจังทอดกรอบ เราตบท้ายมื้อนี้ด้วยวุ้นกะทิหน้าซ่าหริ่มและหน้าขนุน อยากให้เธอมากินด้วยจริง ๆ

แค่วันแรกก็เริ่มประจักษ์แล้วว่ากระบี่เป็นเมืองน่าอยู่ ผู้คนน่ารัก ตามคำขวัญจังหวัดจริง ๆ ด้วย ฉันส่งรูปบางส่วนมาให้เธอดูก่อน ยังมีรูปสวย ๆ อีกมาก เอาไว้ฉันจะหอบไปให้เธอดูทีเดียวที่บ้าน ดูรูปแล้ว เธอคงเห็นด้วยกับฉันว่า ความสวยงามของท้องทะเลกระบี่ยังคงมีเสน่ห์ชวนให้หลงใหลอย่างที่เคยเป็นมา แม้ว่าจะเคยถูกสึนามิเข้าถาโถมก็ตาม

คิดถึงมาก / ฉันเอง

น่ากินไหมจ๊ะ...นี่คือร้านสายไหม ริม ถ. มหาราช ในตัวเมืองกระบี่ ร้านนี้มีติ่มซำให้เลือกกินเยอะแยะหน้าตาน่ากินทั้งนั้น โจ๊กหมูอาหารจานโปรดของเธอก็อร่อย กาแฟโบราณก็เข้มข้น กินแล้วตาสว่างกระชุ่มกระชวยขึ้นมาทันที ถ้าเธอมากิน รับรองต้องชอบแน่ ๆ

วันนี้จะไปเที่ยวหมู่เกาะพีพี เราต้องไปลงเรือที่ท่าเรือปากคลองจิหลาด ชื่อท่าเรือฟังดูแปลก ๆ เพราะเป็นภาษาท้องถิ่น ว่ากันว่าเป็นภาษามลายู แปลว่าเสียงคลื่น หรือบริเวณที่คลื่นซัดสาด ท่าเรือนี้เป็นท่าเรือน้ำลึกแห่งใหม่ของกระบี่ อยู่ห่างจากตัวเมืองประมาณ ๒ กม. เห็นจะได้ ใครที่จะไปเที่ยวหมู่เกาะพีพี เกาะลันตาใหญ่ และเกาะจัม ก็ต้องมาลงเรือที่ท่านี้

ฉันรู้มาว่าหมู่เกาะพีพีมีอยู่ ๖ เกาะด้วยกัน คือ เกาะพีพีดอน เกาะพีพีเล เกาะไม้ไผ่ เกาะยูง เกาะปิด๊ะใน และเกาะปิด๊ะนอก แต่ละเกาะมีชายหาดและทัศนียภาพที่สวยงาม โลกใต้ทะเลบริเวณหมู่เกาะพีพีเคยได้ชื่อว่าเป็นแหล่งปะการังชั้นยอด ทั้งน้ำตื้นและน้ำลึก แม้จะถูกสึนามิเข้าถล่มจนเสียหาย แต่ฝูงปลาหลากสีสันยังคงมีให้เราเห็นเหมือนเดิม หมู่เกาะพีพีเคยได้รับยกย่องให้เป็นเกาะที่มีความสวยงามติดอันดับ ๑ ใน ๑๐ ของโลกเชียวนะเธอ

นี่ไง !....อ่าวต้นไทรบนเกาะพีพีดอน ฉันคิดว่าอ่าวนี้เหมือนกับเป็นประตูสู่หมู่เกาะพีพี ทุกคนต้องมาถึงอ่าวนี้เป็นที่แรกเพราะเป็นท่าเรือ ของจริงสวยกว่าที่ฉันเคยเห็นในรูปตั้งเป็นกอง หาดทรายสีขาวสะท้อนแสงกระจ่างตา น้ำทะเลสีฟ้าใสจนเห็นปะการัง ฉันอยากกระโดดลงไปแหวกว่ายตั้งแต่แรกที่เรือแล่นมาถึง

ภาพนี้ถ่ายจากจุดชมทิวทัศน์ซึ่งต้องปีนเขาขึ้นไปพอเหนื่อย บางคนเรียกอ่าวที่เห็นในภาพว่า เวิ้งอ่าวคู่ อ่าวทางซ้ายคืออ่าวต้นไทร ชาวบ้านเรียก หาดหน้า เพราะเป็นท่าเรือ เป็นหน้าเกาะอย่างที่บอกมาแล้ว ส่วนอ่าวทางขวาคือ หาดหลัง หรืออ่าวโละดาลัม

เธอเห็นภาพนี้แล้วอย่าเพิ่งโวยวายว่าฉันเอาภาพไม่งามมาให้ดู ฉันอยากให้เธอเห็นความเปลี่ยนแปลงหลังสึนามิ เชื่อไหมว่าทุกตารางนิ้วของทั้งสองอ่าวนี้เคยแออัดยัดเยียดไปด้วยสถานบริการนักท่องเที่ยวจนแทบไม่มีที่ว่าง มีสีเขียวของดงมะพร้าวตัดกับสีขาวโพลนของหาดทราย สีน้ำเงินของน้ำทะเลงามจับตา แต่หลังสึนามิ ภาพนั้นถูกลบออกจากเวิ้งอ่าวคู่แห่งนี้ อาคารสถานบริการเหลือเพียงไม่กี่แห่ง ดงมะพร้าวที่เคยมีจำนวนนับไม่ถ้วน มาตอนนี้ฉันเดินนับต้นได้เลย

เธอรู้ไหมว่าคนขับเรือที่เราเหมามาเที่ยวกัน เขามีรายได้ลดลงครึ่งต่อครึ่ง เขาคิดไม่ตกว่าจะไปทำอาชีพอะไร ในชีวิตทำเป็นอยู่ ๒ อย่าง นอกจากขับเรือแล้วก็หาปลาเท่านั้น เพราะชีวิตอยู่กับทะเลกับเรือมาตั้งแต่เกิด

มาถึงหมู่เกาะพีพีทั้งที มัวแต่นั่ง ๆ นอน ๆ ในที่พักคงเสียทีที่มาเที่ยว ฉันเลยเหมาเรือหางยาวบริเวณอ่าวต้นไทรตระเวนเที่ยวรอบ ๆ หมู่เกาะพีพี เสียงเรือหางยาวเคล้าเสียงคลื่น มีลมทะเลพัดโชยทำให้การเดินทางรื่นรมย์

ภาพนี้คือถ้ำไวกิ้งบนเกาะพีพีเล มีนกนางแอ่นจำนวนมากเข้ามาทำรังในถ้ำนี้ ที่นี่จึงเป็นเขตสัมปทานเก็บรังนกนางแอ่นซึ่งมีมูลค่ามหาศาล นอกจากนี้ภายในถ้ำยังมีภาพเขียนสีและหินงอกหินย้อย แต่น่าเสียดายที่เรามาไม่ตรงเวลา เพราะเขาเปิดให้เข้าชมในช่วงเดือนมกราคม-มีนาคมเท่านั้น

อ่าวนี้ชื่ออ่าวปิเละ อยู่ถัดจากถ้ำไวกิ้งมาเล็กน้อย ด้านในเงียบสงบปราศจากคลื่นลม เพราะถูกปิดล้อมด้วยหน้าผาหินปูนสูงชัน ดูคล้ายกับสระว่ายน้ำขนาดใหญ่ น้ำทะเลสีฟ้าอมเขียวใสแจ๋วจนเห็นผืนทรายและปะการังเบื้องล่าง บริเวณก้นอ่าวมีชายหาดเล็ก ๆ เหมาะสำหรับผู้ที่ชอบความเป็นส่วนตัวอย่างเธอจริง ๆ

โอ้...แม่เจ้า ! ฉันอุทานออกมาตอนเรือค่อย ๆ แล่นเข้าสู่อ่าวมาหยา หาดทรายขาวโพลน ผืนน้ำใสสีเขียวดุจมรกต มีผาหินสูงตระหง่านเป็นฉากหลัง ฉันรีบคว้ากล้องมาถ่ายแทบไม่ทัน ยิ่งเรือแล่นเข้าใกล้ชายหาดเท่าไร น้ำทะเลยิ่งใสขึ้น เรื่อย ๆ

หาดทรายที่นี่ขาวสะอาด เนื้อทรายละเอียดเนียน เวลาเดินรู้สึกนุ่มเท้า ฉันอยากจะลงไปนอนเกลือกกลิ้งบนผืนทรายจังเลย แต่ก็กลัวนักท่องเที่ยวจะแตกตื่น คิดว่าเป็นพะยูนที่ถูกสึนามิพัดมาเกยตื้น จึงได้แต่นั่งมองนักท่องเที่ยวที่มานอนอาบแดดกันเป็นคู่ๆ ด้วยความอิจฉา

หลายหาดที่ฉันตระเวนไปเที่ยว ตอนนี้เต็มไปด้วยซากปะการังก้อนโต ๆ มากมายที่ถูกคลื่นสึนามิหอบมา อย่างอ่าวโละลานะที่เห็นในภาพนี้ก็เต็มไปด้วยซากปะการังจนไม่สามารถเล่นน้ำได้ เฮ้อ...นี่แหละหนอ มนุษย์สามารถเอาชนะทุกอย่างได้ ยกเว้นธรรมชาติ

น่ารักไหมเธอ...เจ้าตัวเล็กเนี่ยเป็นเด็กในหมู่บ้านชาวประมงที่หาดแหลมตงที่ฉันแวะไปก่อนจะกลับเข้าที่พัก หาดนี้เงียบสงบเพราะมีที่พักเพียงไม่กี่แห่ง มีหาดทรายขาวนวลทอดตัวยาวเกือบ ๒ กม. ชาวบ้านที่นี่มีใบหน้าที่ใสซื่อยิ้มแย้มแจ่มใส พวกเขาใช้ชีวิตอย่างเรียบง่าย มีความสุขจนฉันแอบอิจฉา

นี่คือเกาะไม้ไผ่ อยู่ห่างจากท่าเรืออ่าวต้นไทรของเกาะพีพีดอนประมาณ ๗ กม. บนเกาะไม้ไผ่เป็นที่ตั้งของหน่วยพิทักษ์อุทยานฯ ใครที่ต้องการเปลี่ยนบรรยากาศมากางเต็นท์นอนท่ามกลางหมู่ดาวและเสียงคลื่น เกาะไม้ไผ่ก็เป็นทางเลือกแสนวิเศษ

มาเที่ยวทะเลกระบี่คราวนี้ เกาะยูงเป็นอีกแห่งที่ฉันประทับใจ น้ำทะเลที่นี่ใสแจ๋ว ตอนเรือกำลังแล่นเข้าไปจอดที่ชายหาด มีฝูงปลาตัวเล็ก ๆ สีสันสดใสว่ายกระดุ๊กกระดิ๊กมาทักทายฉันด้วยละ พวกมันน่ารักดี คนขับเรือบอกฉันว่า เกาะไม้ไผ่กับเกาะยูงได้รับความเสียหายจากคลื่นยักษ์สึนามิไม่มาก ปะการังที่สองเกาะนี้ยังสวยเหมือนเดิม แต่น่าเสียดายที่ฉันไม่มีเวลาพอที่จะดำน้ำลงไปดูปะการัง เพราะอีกไม่กี่ชั่วโมงฉันต้องขึ้นเรือเที่ยวสุดท้ายของวันนี้เพื่อเดินทางกลับตัวเมืองกระบี่ ฉันจึงได้แต่เดินเล่นรอบ ๆ เกาะไม้ไผ่ และนั่งเรือวนดูรอบ ๆ เกาะยูง เป็นการทิ้งท้ายการมาเยือนหมู่เกาะพีพีด้วยความประทับใจ